CD Onkyo DX-7110

 

Digital converter: SM5872CN, 1 bit, 8 x oversampling

CD Mechanism: KSS-240A

Dziś na warsztacie pięknie grający i wyglądający  zestaw ONKYO R1. Sprzęt z końca lat 90-tych. Amplituner z RDS-em TX-8210R, magnetofon TA-6210 i CD DX-7110. Wszystko sterowane pilotem.

Zestaw byłby niemal idealny, gdyby nie problem z CD. Nie można załadować płyty. Tacka z płytą się wsuwa, a po chwili sama wysuwa. Napęd nie startuje.

 To dość częsta usterka w tych napędach, stosowanych przez Onkyo. Powodem jest zużyty gumowy pasek.  Wada wynikająca jedynie ze starzenia się elementu gumowego..

 

Należy odgiąć ten plastikowy zaczep i podnieść plastikową osłonę mechanizmu z paskiem. Następnie tą osłonę można przesunąć w bok.

Komu się przytrafi taki przypadek podpowiadam, że naprawa jest wyjątkowo prosta. Należy wymontować z obudowy napęd CD odpinając pasmo i odkręcając 5 wkrętów. Należy też zdjąć przednią osłonkę tacki. Wyciąga się ją do góry. Teraz możemy napęd wyjąć z obudowy. Następnie  przesuwamy tackę do końca, (bo nie da się jej  zdemontować). Następnie należy  odgiąć plastikowy zaczep (ten wskazany na zdjęciu) i podnieść plastikową osłonę kółek z paskiem. Można tą osłonę  przesunąć w bok. Jest trochę ciasno, ale przy użyciu pęsety bez problemu da się wyjąć gumowy pasek i włożyć nowy.

To daje nam spokój na następne ćwierć wieku używania (jeśli nie padnie laser 😉).

Sansui D-W9 cz.2

 

    W czasie gdy czekałem na paski wymieniłem przepaloną żarówkę podświetlenia kieszeni  kasety. Zastosowałem miniaturową żaróweczkę pozyskaną ze starego oświetlenia choinkowego. Ten sam rozmiar bańki i zbliżona jasność świecenia. Mam takich żaróweczek ponad 100 sztuk  i nie raz się przydały do takich sprzętów.

Czerwony lakier łatwo daje się zeskrobać, następnie żarówkę wyjmuje się z zielonej oprawki.

Odebrałem zamówione paski. Kupiłem  50 szt. cienkich do licznika i  50 szt. szerokich do napędu.

Kosztowało mnie to w sumie 23 zł. Zawsze mogą się kiedyś przydać. Spośród nich udało się dobrać dwa komplety, idealne rozmiarowo. Jak się okazało, założenie ich  nie było skomplikowane. Nie musiałem nic odcinać, ani odlutowywać. Udało się paski napędu wsunąć na miejsce, a następnie pensetą naciągnąć na wałek silnika. Jeszcze dałem trochę oliwki na ośki wałków i magnetofon częściowo odżył. Częściowo, bo należało jeszcze przemyć rolkę odpowiedzialną za napęd. To te małe kółko na środku z gumową oponką. Tą oponkę kilkakrotnie przemyłem acetonem. Spowodowało to jej zmiękczenie, bo była twarda i ślizgała się na talerzykach. Mechanizmy pracują cicho. 

Jakość naprawy przetestowałem na swoich sprawdzonych kasetach. Niestety tylko na słuch, przez słuchawki. Magnetofon na panelu przednim ma wejście słuchawkowe i mikrofonowe. Małą niedogodnością jest to, że słuchawkowe  nie ma regulacji głosności.  

Odsłuchy wykazały, że jest dobrze i nic więcej nie trzeba już przy nim robić. 

 

Sansui został odstawiony na półkę. O jego dalszym losie zadecyduję później.

Sansui D-W9

 

Opis

Deck Sansui D-W9 Compu Synchro Double Cassette .

Nagrywa na dwóch taśmach jednocześnie lub szeregowo. Automatycznie odtwarza jedną taśmę zaraz po drugiej. Kopiuje pomiędzy deckami, kopiuje płyty na którykolwiek z nich, dodaje dźwięk z mikrofonu; wszystko dzięki prostocie za jednym dotknięciem. 

Podwójne nagranie. Zsynchronizowany dubbing. Series play Compu Edit – do kopiowania zaprogramowanych utworów z płyty na taśmę (z gramofonem P-M77 lub P-L50). 15 utworów RMPS (losowe wyszukiwanie programów muzycznych) z pamięcią na 3 programy. System Dolby C/B NR. ALC (automatyczna kontrola poziomu).

Dane Techniczne

Typ: podwójny kompaktowy magnetofon kasetowy

System ścieżek: 4-ścieżkowy, 2-kanałowy stereo

Prędkość taśmy: 4,8 cm/s

Głowice: 2 x nagrywanie/odtwarzanie, 2 x kasowanie

Silnik: 2 x elektronicznie sterowany prąd stały

Typ taśmy: typ I, CrO2, Metal

Redukcja hałasu: B, C

Pasmo przenoszenia: 20 Hz do 16 kHz   (taśma metalowa)

Stosunek sygnału do szumu: 68 dB   (dolby B)

Łapanie i trzepotanie: 0,07%

Wymiary: 430x118x223mm

Waga: 4,2 kg

Sansui D-W9 podwójna kieszeń z roku 1982-1983. Mocno rozbudowany magnetofon z wieloma funkcjami. Ciężki i solidnie zbudowany. Świetny, sprawdzony mechanizm stosowany  też w magnetofonach innych marek: Nakamichi, Harman Kardon. 

Jak zauważyłem, w tym egzemplarzu szwankuje właśnie mechanika. Nie chce ciągnąć taśmy, trochę przewija, za chwilę się wyłącza. Jak kręci to kołysze, itd. Reasumując jeden wniosek: paski.

Jest oczywiste, że po 42 latach paski straciły swoje właściwości. Prawie zawsze należy zaczynać naprawę starych magnetofonów od ich wymiany. Dotyczy to też innych gumowych elementów. 

Już je wymontowałem. Są cztery. Po jednym od licznika i napędu. Wymiary orientacyjne podałem na zdjęciu. Wyjęcie paska licznika jest bardzo łatwe. Należy odkręcić tylko osłonę mechanizmu. Trochę trudniej z paskami kapstanu. Na każdym mechanizmie należało odkręcić  3 wkręty. Kabelki ograniczają dostęp, ale dało się wyjąć. Podejrzewam, że przy zakładaniu, będzie trzeba rozciąć opaskę przytrzymującą okablowanie, by mieć większy dostęp.

Wymontowane paski posłużą jako wzór przy poszukiwaniu zamienników. Są takie na ebay, ale cena dwóch pasków kapstanowych zaczyna się od 26 euro z wysyłką.

Należy odciągnąć duży silnik, po odkręceniu trzech wkrętów.

Wyjęte paski 

Dalszy ciąg opisujący naprawę nastąpi po zdobyciu pasków. Okaże się co mu jeszcze dolega...

 

zasilacz steampunk cz. 3

    

No to finał!

Wszystko połączone, posklejane i poskręcane. Głośnik, zasilacz i odbiornik razem. Próba generalna.

    Jak to bywa, coś co działało jako prowizorka, nie koniecznie działa po skręceniu. Tak i było w tym przypadku. Zasilacz, który pracował wzorcowo z regulacją w zakresie 3,5 - 15V, po skręceniu obudowy ową regulację stracił. Wyświetlacz pokazywał około 13V i nic nie dało kręcenie potencjometrem. Musiałem znowu rozkręcić pudełko i znaleźć przyczynę usterki. Na szczęście był to tylko odłączony jeden kabelek potencjometru. 

    Teraz wszystko działa prawidłowo. Co prawda można mieć uwagi  do głośności radia. Na filmie jest ciche, ale w rzeczywistości moc jest większa i wyraźnie je słychać w całym pomieszczeniu.  Film był nagrywany telefonem, a czułość mikrofonu w nim jest słaba. Testuję je dopiero kilka dni, ale mogę powiedzieć, że na moc sygnału, a przy tym odbioru ma wpływ pogoda. Jak było bezchmurne niebo, odbiór był bardzo głośny. No i antena na razie słaba, bo to kilka metrów przewodu. Napięcie zasilania ma  wpływ na głośność, jak i na intensywność świecenia  podświetlających diod LED. Przy około 7V LED-y gasną.

Takie rozwiązanie z oddzielnym odbiornikiem i zasilaczem zajmuje miejsce. A przecież można w obudowie tych rozmiarów śmiało  pomieścić odbiornik razem z zasilaczem... To pomysł na kolejny projekt, tylko po co i czy będzie mi się chciało?

Film

👇👇👇

https://youtu.be/G4yRGEeaqgY

KONIEC

zasilacz steampunk cz2.

 

    Chciałem na koniec roku zamknąć finalnie temat zasilacza, ale zabrakło jednak trochę czasu. W zasadzie jest prawie gotowy. Brakuje kilku detali dekoracyjnych, kilku śrubek i solidnego sklejenia niektórych elementów. Manometr, czerwona kontrolka i lampy podświetlone są diodami led. Lampy początkowo  chciałem zasilić napięciem żarzenia 6,3 V, ale musiałbym wykombinować takie napięcie. Ostatecznie poszedłem na łatwiznę i zrezygnowałem z tego pomysłu. Niżej prezentuję zdjęcia z postępu prac.

W trzeciej części postaram się zaprezentować zasilacz razem z odbiornikiem radiowym. Razem wygląda to całkiem efektownie.

CDN...

Zsilacz steampunk cz 1

Pierwszy etap -  część elektryczna.

    Tak jak pisałem wcześniej, do radia potrzebny jest zasilacz napięcia stałego 12V. Wymyśliłem sobie, że zastosuję gotowy zasilacz i zapakuję go jedynie w stylową obudowę. Ponadto założyłem, że ma on mnie nic nie kosztować, mam go zdobyć gdzieś na złomie, albo wyjąć z jakiegoś niepotrzebnego urządzenia. Jak widać, długo takiego szukałem i nie znalazłem. Owszem były, ale impulsowe. Mnie interesował transformatorowy. 

W końcu postanowiłem zrobić zasilacz od podstaw samemu. Z posiadanych elementów znalezionych w warsztacie, zmontowałem niewielki zasilacz regulowany w zakresie 5V do 15V i wydajności  około 2A.

Schemat zasilacza

Kawałek płytki uniwersalnej, kilka elementów i trafo wydobyte na złomie wystarczyło do zbudowania nieskomplikowanego zasilacza.

Wszystkie użyte elementy są z odzysku.

Drugi etap -  obudowa.

Miedziane kształtki musiałem zakupić.

Obudowę z przeznaczeniem na detektor miałem zrobioną już wcześniej .

    Do obudowy ze sklejki, fornirowanej orzechem, dodawać zacząłem niezbędne elementy. Dodałem dodatkową stabilizację napięcia na trzech lampach chłodzonych wysokociśnieniowym obwodem hydraulicznym. Regulacja napięcia zbudowana na precyzyjnym potencjometrze drutowym sprzężonym z obwodem hydraulicznym. Umieszczonym w bezstratnej komorze kubkowej z bakelitu. Pomiar napięcia, (załączany heblem ze stopu miedziowo-cynkowego), zbudowany na nieprawdopodobnie zaawansowanym technologicznie wyświetlaczu cyfrowym (eksport z Dalekiego Wschodu). 

Całość dopełni kabel zasilająco-uziemiający i zaciski laboratoryjne odzyskane z legendarnego zasilacza rozstabilizowanego. 

    Sprawdzany zasilacz "na sucho"  znakomicie funkcjonuje. Napięcie jest silne i sprężyste, a prąd wartko płynie niczym woda w Mississipi. Pozostaje mi w ostatnim etapie umieścić zasilacz w obudowie i wszystko odpowiednio połączyć. Mam pomysł na dodanie jeszcze kilku drobnych  detali, które zwieńczą "dzieło".

Fantazja przy  budowie takiego urządzenia jest wskzazana.   Jeśli komuś jej brakuje, zapraszam do obejrzenia galerii na wyspecjalizowanych stronach (kliknij niżej). Jak się przekonacie, mój wytwór to mały pikuś.

Z Wikipedi

*Steampunk to podgatunek science fiction , który łączy w sobie retrofuturystyczną technologię i estetykę inspirowaną między innymi XIX-wiecznymi przemysłowymi maszynami napędzanymi parą.

Prace steampunkowe często osadzają się w alternatywnej historii epoki wiktoriańskiej lub amerykańskiego "Dzikiego Zachodu" , gdzie energia parowa pozostaje w powszechnym użyciu, lub w świecie fantasy, który w podobny sposób wykorzystuje energię parową.

Steampunk charakteryzuje się anachronicznymi technologiami lub retrofuturystycznymi wynalazkami, jakie mogli sobie wyobrazić ludzie w XIX wieku – w odróżnieniu od neowiktorianizmu – i jest również zakorzeniony w ówczesnym spojrzeniu na modę, kulturę, styl architektoniczny i sztukę.  Technologie takie mogą obejmować fikcyjne maszyny, takie jak te, które można znaleźć w dziełach HG Wellsa i Julesa Verne’a

👇👇👇

Steampunk galery